Leitner Sistemi: Bilgi Kartlarıyla Aralıklı Tekrar

200 anatomi kartın ve üç hafta sonra sınavın var. Her akşam bütün desteyi bitiriyorsun. Bildiğin kartlar zor kartlarla aynı zamanı alıyor. İkinci haftanın sonunda yine aynı yirmi kart yanlış.

Leitner sistemi bu sorunu birkaç bölme ve her kartın sonraki yerini belirleyen tek kuralla çözer.

Sistem nereden geliyor?

Alman bilim yazarı Sebastian Leitner yöntemi 1972'de So lernt man lernen kitabında anlattı. İlk kutusunda farklı büyüklükte bölmeler olduğu söylenir. Bir bölme dolduğunda çalışılırdı. Günümüzde birçok kişi sabit günler kullanıyor:

• 1. bölme: Her gün
• 2. bölme: 3 günde bir
• 3. bölme: Haftada bir

Yeni kart 1. bölmede başlar. Doğru yanıt: Bir sonraki bölmeye. Yanlış yanıt: 1. bölmeye geri. Zor kartlar sık, kolaylar daha seyrek gelir. Hiçbiri kaybolmaz.

Neden işe yarıyor? İyi sınanmış iki fikir

Leitner kutusunu laboratuvar araştırmalarından değil, deneyiminden geliştirdi. Ancak sistem en güçlü kanıta sahip iki çalışma tekniğini birleştirir. Büyük bir derleme kendini sınama ve zamana yayılmış çalışmayı yüksek yararlı buldu (Dunlosky ve diğerleri, 2013).

Kendini sınamak

Her kart küçük bir sınavdır: Yanıtı görmeden önce üretirsin. Bir deneyde öğrenciler Svahili sözcükler öğrendi. İlk doğru yanıttan sonra bazı gruplar sınanmaya devam etti, diğerleri etmedi. Bir hafta sonra sınanmaya devam eden grup sözcüklerin yaklaşık %80'ini, diğer grup %35'ini hatırladı (Karpicke ve Roediger, 2008). İlk doğru yanıttan sonra yeniden bakmak fayda sağlamadı. Sınanmak sağladı.

Bu bilgi kartlarında önemlidir, çünkü öğrenciler bildiğini sandığı kartları çıkarmayı sever. Dört deneyde bu seçeneğin öğrenme üzerinde küçük ama tutarlı olumsuz etkisi oldu (Kornell ve Bjork, 2008). Leitner kutusunda bildiğin kartlar seyrekleşir ama sistemde kalır.

Tekrarları zamana yaymak

317 deneyi birleştiren meta-analiz, aralıklı oturumların tek seferde çalışmaktan daha iyi olduğunu gösterdi. En iyi aralık, bilginin ne kadar süre korunacağıyla birlikte büyür (Cepeda ve diğerleri, 2006). 1.350'den fazla kişiyle yapılan sonraki araştırmada, bir hafta sonraki sınav için en iyi aralık sınava kalan sürenin yaklaşık %20 ila %40'ıydı. Bir yıl sonraki sınav için %5 ila %10'du (Cepeda ve diğerleri, 2008).

Bilgi kartlarında da aynı sonuç görülür. Öğrenciler tek büyük deste veya dört küçük desteyle çalıştı. Büyük destede her kart daha uzun bir aradan sonra geri geldi. Katılımcıların %90'ında büyük deste daha iyi işledi. Buna rağmen ilk oturumdan sonra %72'si küçük destelerin daha iyi olduğunu düşündü (Kornell, 2009). Aralıklar daha kötü hissettirir, daha iyi çalışır.

Bilmediğimiz şey: Kesin aralıklar

Hiçbir araştırma Leitner bölmelerinin veya yaygın 1, 2, 4 ve 8 günlük planın en iyi olduğunu göstermiyor. Giderek büyüyen aralıklarla ilgili sonuçlar karışık. Üç deneyde büyüyen aralıklar on dakika sonraki testte yardımcı oldu. İki gün sonraki testte eşit aralıklar daha iyiydi. En önemli unsur biraz çaba isteyen, gecikmiş ilk hatırlamaydı (Karpicke ve Roediger, 2007).

Aralıkları kullanışlı bir başlangıç olarak gör ve sınav tarihine göre ayarla.

Bu hafta bir Leitner kutusu kur

1. Her kart tek şeyi sorsun. “Vagus siniri neyi uyarır?” iyi bir sorudur. “Sinir sistemini açıkla” değildir.
2. Üç bölmeyle başla. Ayakkabı kutusu, zarf veya lastikli desteler yeter. Her gün, 3 günde bir ve haftalık düzen kullan.
3. Çevirmeden önce yanıtla. Sesli söyle veya yaz. Yalnızca çevirip okumak sınama değil, tekrar okumadır.
4. Katı ol. Yarı doğru, yanlış sayılır. Kart 1. bölmeye döner.
5. Aralıkları sınava göre ayarla. İki hafta kaldıysa kısa tut. Final aylar uzaktaysa son bölme iki haftada bir veya daha seyrek gelebilir.
6. Her kartı sınava kadar sistemde tut. Bildiğin kartları tamamen çıkarma. Son bölme de tekrar edilir.

İddia etmediğimiz şeyler

• Leitner aralıklarının en iyi olduğu. Kullanışlıdırlar. En iyi aralık sınav tarihine bağlıdır. Belirli bir bölme planının üstünlüğü kanıtlanmış değildir.
• Bilgi kartlarının anlayış oluşturduğu. Terim, tanım ve olgular için iyidir. Mekanizma ve sorunlar için sorular ve problemler gerekir.
• Etkin kısmın kartları ayırmak olduğu. Yarar, her yanıtı hafızadan çağırmaktan gelir. Yalnızca okuduğun kartlarla dolu kutu pek işe yaramaz.

Sık sorulan sorular

Leitner sistemi nedir?

Bilgi kartlarını bölmelerle planlayan sistemdir. Doğru kartlar daha seyrek çalışılan bölmeye, yanlışlar ilk bölmeye gider. Sebastian Leitner yöntemi 1972'de anlattı.

Kaç bölmeye ihtiyacım var?

Başlangıç için üç yeter, beş yaygındır. Bölme sayısından daha önemlisi gerçek kendini sınama ve büyük ölçüde sürdürebildiğin düzendir.

Her gün bütün kartları çalışmaktan iyi mi?

Bildiğin kartlarda zaman kazandırır, zor kartlara daha çok zaman ayırır. Aralık ve sınama araştırmaları tekrarları dağıtmayı destekliyor. Kolay kartları tamamen çıkarma.

Her bölmeyi ne sıklıkla tekrar etmeliyim?

Yaygın başlangıç, 1. bölmeyi her gün, 2. bölmeyi birkaç günde bir, 3. bölmeyi haftalık çalışmaktır. Bir hafta sonraki sınav için araştırmalar yaklaşık bir ila üç günlük aralık öneriyor. Aylar varsa daha uzun aralıklar uygundur.

Okumaya devam et

• Aralıklı tekrar nasıl işler?
• Aktif hatırlama nasıl uygulanır?
• Unutma eğrisi

---

Repeatica öğrenciler için yapay zeka ajanı destekli ders çalışma alanıdır. Derslerindeki her şeyi tek bir yerde topla. Repeatica sınavı geçmene yardım eder ve öğrendiklerinin sende kalmasını sağlar. Bir kez öğren.

Kaynaklar

• Cepeda, N. J., Pashler, H., Vul, E., Wixted, J. T., & Rohrer, D. (2006). Distributed practice in verbal recall tasks: A review and quantitative synthesis. Psychological Bulletin, 132(3), 354-380. doi.org/10.1037/0033-2909.132.3.354
• Cepeda, N. J., Vul, E., Rohrer, D., Wixted, J. T., & Pashler, H. (2008). Spacing effects in learning: A temporal ridgeline of optimal retention. Psychological Science, 19(11), 1095-1102. doi.org/10.1111/j.1467-9280.2008.02209.x
• Dunlosky, J., Rawson, K. A., Marsh, E. J., Nathan, M. J., & Willingham, D. T. (2013). Improving students' learning with effective learning techniques. Psychological Science in the Public Interest, 14(1), 4-58. doi.org/10.1177/1529100612453266
• Karpicke, J. D., & Roediger, H. L. (2007). Expanding retrieval practice promotes short-term retention, but equally spaced retrieval enhances long-term retention. Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory, and Cognition, 33(4), 704-719. doi.org/10.1037/0278-7393.33.4.704
• Karpicke, J. D., & Roediger, H. L. (2008). The critical importance of retrieval for learning. Science, 319(5865), 966-968. doi.org/10.1126/science.1152408
• Kornell, N. (2009). Optimising learning using flashcards: Spacing is more effective than cramming. Applied Cognitive Psychology, 23(9), 1297-1317. doi.org/10.1002/acp.1537
• Kornell, N., & Bjork, R. A. (2008). Optimising self-regulated study: The benefits and costs of dropping flashcards. Memory, 16(2), 125-136. doi.org/10.1080/09658210701763899
• Leitner, S. (1972). So lernt man lernen. Herder.